السيد هاشم الناجي الموسوي الجزائري ( مترجم : مؤلف )
228
حمايت از حيوانات در اسلام ( فارسى )
207 - محمّد بن مسلم گفت : بهمراه امام باقر عليه السلام بين مكه و مدينه راه مىرفتم . من بر الاغ خود سوار بودم و حضرت نيز بر قاطر خود سوار بود . در ميانهء راه مشاهده كردم كه گرگى از بالاى كوهى پائين آمد و به طرف حضرت راه افتاد سپس در مقابل ايشان ايستاد . آنگاه حضرت قاطر خود را از ادامهء حركت باز داشت . در اين هنگام آن گرگ جلو آمد و دست خود را بر زين قاطر حضرت قرار داد و گردن خود را بالا گرفت - و گويى مىخواست چيزى را به حضرت بگويد - . حضرت سر خود را پايين آورد و گرگ ساعتى با حضرت سخن گفت . سپس حضرت به آن گرگ فرمود : برو . من اين كار را انجام دادم . آنگاه آن گرگ - در حالى كه مىدويد - از آنجا رفت . من به حضرت گفتم : - فدايت گردم - چيز عجيبى ديدم ؟ حضرت فرمود : آيا مىدانى كه اين گرگ به من چه گفت ؟ گفتم : خدا و رسول او و فرزند رسول او داناتر به اين امر مىباشند . حضرت فرمود : اين گرگ به من گفت : كه همسرش در اين كوه زندگى مىكند و باردار مىباشد . و درد زايمان گرفته اما زايمانش سخت شده است . شما دعا كنيد تا خداوند زايمانش را آسان كند و از اين مشكل خلاصى يابد . و نيز دعا كنيد تا هيچيك از فرزندانم بر احدى از شيعيان شما مسلّط نگردد . من در جواب گفتم : برگرد . من براى اين امر دعا كردم « 1 » .
--> ( 1 ) - عن محمّد بن مسلم قال : كنت مع أبي جعفر عليه السلام بين مكّة و المدينة نسير - أنا على حمار لي و هو عليه السلام على بغلة له - إذ أقبل ذئب من رأس الجبل حتّى انتهى إلى أبي جعفر عليه السلام فحبس له البلغة حتّى دنا منه . فوضع يده على قربوس السرج و مدّ عنقه إليه و أدنى أبو جعفر عليه السلام أذنه منه ساعة . ف ف ثمّ قال عليه السلام له : إمض . فقد فعلت - فرجع مهرولًا - . فقلت : - جعلت فداك - لقد رأيت عجباً . فقال عليه السلام : هل تدري ما قال ؟ قلت : اللَّه و رسوله و ابن رسوله أعلم . فقال عليه السلام : ذكر أنّ زوجته في هذا الجبل - و قد عسر عليها ولادتها - فادع اللَّه عزّ و جلّ أن يخلّصها . و أن لا يسلّط شيئاً من نسلي على أحد من شيعتكم أهل البيت . فقلت : قد فعلت ( دلائل الإمامة ص 223 ) ( راجع : الاختصاص ص 300 و كشف الغمّة ج 3 ص 122 و بصائر الدرجات ص 458 الباب 15 و مناقب آل أبي طالب عليهم السلام ج 4 ص 205 ) . قال محمد بن مسلم : خرجت مع أبي جعفر عليه السلام إلى مكان يريده ف سرنا و إذاً ذئب قد انحدر من الجبل و جاء حتّى وضع يده على قربوس السرج و تطاول فخاطبه . فقال له الإمام عليه السلام : ارجع فقد فعلت . قال : فرجع الذئب مهرولًا . فقلت : - سيّدي - ما شأنه ؟ قال عليه السلام : ذكر أنّ زوجته قد عسرت عليها الولادة فسأل لها الفرج . و أن يرزقه اللَّه ولداً لا يؤذي دوابّ شيعتنا . قلت له : اذهب . فقد فعلت ( بحار الأنوار ج 27 ص 272 ) .